ที่จริงแล้ว…เพื่อนสนิทของคุณคือใคร

ในชีวิตเริ่มมีเพื่อนตั้งแต่ เพื่อนข้างบ้าน เพื่อนอนุบาล เพื่อนตอนประถม เพื่อนตอนมัธยม เพื่อนตอนมหาลัย

สำหรับฉันแล้วชีวิตช่วงมัธยมเป็นช่วงที่ฉันมีความสุขมากที่สุดแล้ว ตอนนั้นฉันรู้สึกมีความสุขกับการเรียน กิจกรรม

กีฬา รวมทั้ง ความสัมพันธ์ที่ดี และจริงใจกับเพื่อนๆทุกคนในรุ่น

. . . .

ต่อมาพอต้องเข้ามหาลัย ก็เจอหลายๆเรื่อง ทำให้รู้สึกว่าเพื่อนในมหาลัยมันต่างจากเพื่อนที่เราคุ้นเคยกัน ไว้ใจกันสมัยอยู่ รร.

มันก็แน่ล่ะ เพิ่งรู้จักกันไม่นาน มันจะเหมือนกันได้ยังไง

ตอนนี้ความรู้สึกของฉันไม่ต่างอะไรกับคนที่เพิ่งเข้ามารู้จักเพื่อนใหม่

ไม่มีใครที่ฉันจะคุยได้ทุกเรื่อง ปรึกษาได้เมื่อไม่สบายใจ

อาจจะมีแต่ไม่ใช่คนที่คอยทำให้ฉันสบายใจขึ้นจริงๆ

ขณะที่เสียงของฉันถูกพูดผ่านลำคอออกมา ผ่านอากาศลอยออกไป แต่ไม่ได้เข้าไปในความใส่ใจ หรือไม่มีแม้แต่ใครที่จะพยายามได้ยินมัน

หลายๆคนบอกว่าฉันชอบ “พูดงึมงำ พูดเสียงเบา พูดไม่รู้เรื่อง” แต่ทำไมบางคนเข้าใจกันได้โดยไม่ต้องพูดกันด้วยซ้ำ

ถ้าเราจะใส่ใจอยากได้ยินมันจริงๆ จำเป็นด้วยเหรอว่ามันต้องเป็น “เสียงที่ดัง และชัดเจน”

ถ้ามันเป็นเพราะเราไม่พยายามเข้ากับคนอื่นให้มากพอ งั้นเราก็ขอเป็นตัวของตัวเองอย่างนี้ละกัน