[อย่า,อยาก] [หลบ,สบ] ตา

”

นักจิตวิทยาบอกว่า การสบตาก็คือการสร้างอำนาจ ท่านสามารถใช้อำนาจเหนือคนที่พูดด้วย และทำให้เขาคิดถึงท่านในแง่ดี ถ้าท่านสบตาให้พอเหมาะ ต้องเน้นให้ชัดเจนด้วยว่า ต้องสบตาให้พอเหมาะเท่านั้น เพราะถ้าท่านขืนไปสบตาใครไม่กะพริบ เขาจะเกิดความรู้สึกในแง่ลบต่อท่านมากกว่าความเป็นมิตรแน่ วันหนึ่ง ๆ เราสบตาคนไม่รู้ว่าเท่าไร พูดคุยกับคนมากหน้าหลายตา แต่เราได้สนใจใช้สายตาให้เป็นประโยชน์อย่างไรบ้างไหม ถ้าสนใจใช้สายตาให้มีอำนาจ โปรดพิจารณาคำแนะนำจากนักจิตวิทยาดู นักจิตวิทยาท่านแนะนำว่า ให้หมั่นสบตาคู่สนทนา อย่าจงใจหลบตาหรือชายตามองไปทางอื่นบ่อย ๆ และอย่ากรอกนัยน์ตาล่อกแล่ก ส่วนการกะพริบตาให้เป็นไปอย่างธรรมชาติ ไม่ต้องไปสนใจคิดว่าตอนไหนจะกะพริบตา ตอนไหนจะทำตาแข็ง ขณะสนทนาให้มียิ้มน้อย ๆ ระบายอยู่บนใบหน้าประกอบไปด้วย และให้ผ่อนคลายกล้ามเนื้อนัยน์ตาโดยเบิกตาขึ้นตามธรรมชาติ อย่าให้รู้สึกเป็นการชะมดชม้อยตาให้มากนัก ระยะห่างในการสนทนาก็มีส่วนสำคัญ นักจิตวิทยาท่านว่า ถ้านั่งห่างคู่สนทนาไม่เกินกว่า 4 ฟุต ให้นั่งธรรมดา ๆ สบาย ๆ อย่าโน้มตัว เพราะจะกลายเป็นท่าทีที่อาจแปลความหมายได้ว่ารุกรานหรือเป็นศัตรูกันมากกว่า

“

เราชอบหลบตาคนเวลาคุยกัน

ไม่ค่อยกล้าสบตา

กับคนที่สนิทก็ไม่เป็นเท่าไหร่

รู้ว่ามันดูเป็นการไม่ให้เกียรติกับคนที่เราคุย

แสดงถึงความไม่จริงใจไม่มั่นใจ

หรือกำลังปิดบังอะไรซักอย่าง

แต่มันทำไมไ่่ด้ทุกที  >.<”

เฮ้อออออ…..